Twee Werelden…

Ik stapte in de trein. Niet zo maar. Ik kwam bij Scouting vandaan. Het was mooi weer en dus liep ik in uniform. Bij Scouting vandaan betekende dat altijd dat de oude broek ook flink onder de modder zat. Moe, bezweet, onder de modder in uniform.

Tegenover me ging vlak na mij iemand zitten. Een jonge vrouw die zo te zien net bij hockey vandaan kwam. Moe, bezweet en in sportkleding. Maar haar perfect, make-up perfect en onder een net te kort rokje blote benen.

We staarden elkaar alle 2 een beetje aan. Ik had het gevoel dat ik ineens wist hoe Alice keek toen ze door de spiegel keek. Een totaal andere wereld. Het voelde alsof twee atomen gingen botsen. Alsof we van beide kanten in de dierentuin stonden en naar elkaar keken. Een wereld van modder, wildernis en rouwdouwen en een wereld van dure sportspullen, verwende nesten en gebral.

Twee werelden zaten tegenover elkaar in diezelfde trein, in dezelfde coupe. Stapten bij hetzelfde station uit en stapten alle 2 op een fiets in hetzelfde fietsenhok. En uiteindelijk stonden ze weer naast elkaar bij hetzelfde stoplicht. En hoe verder, en hoe meer ik er aan moest denken, hoe meer ik dacht dat die verschillende werelden toch eigenlijk ook heel veel precies hetzelfde waren. Maar net van welke kant je wilde kijken.

Scouting en hockey gaan vaak niet samen. Scouting werd vroeger als elitair gezien hockey wordt dat nog steeds. Dat beeld bij Scouting veranderde. Wie weet is hockey toch net wat anders dan het beeld doet vermoeden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *